လွယ်လွယ်ပြောရရင် loop ဆိုတာ အလုပ်တစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါ အလိုအလျောက် လုပ်ခိုင်းတဲ့ စနစ်ပါ။ အကြိမ်ရေ အတိအကျ ပြောထားလို့လည်း ရတယ်၊ အခြေအနေ ပြည့်နေသရွေ့ ဆက်လုပ်ခိုင်းလို့လည်း ရတယ်။

ဥပမာ ဆရာမတစ်ယောက် ကျောင်းသား ၅၀ ယောက်ရဲ့ စာအုပ်ကို အမှတ်ပေးရတယ်ဆိုပါတော့။ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် “စာအုပ်ယူ၊ အမှတ်ပေး၊ နောက်တစ်ယောက်” — အလုပ် အတူတူပဲ အခါ ၅၀ လုပ်ရတာ။ ဒါကို လူကိုယ်တိုင် လုပ်ရင် ပင်ပန်းတယ်။ Loop က ဒီလို ထပ်တလဲလဲ အလုပ်တွေကို program ကို လွှဲပေးလိုက်တာပါ။

Python မှာ loop နှစ်မျိုး အသုံးများတယ်။ ပထမတစ်မျိုးက for — အကြိမ်ရေ ဒါမှမဟုတ် စာရင်း အတိအကျ သိတဲ့အခါ သုံးတယ်။


for i in range(5):
    print("မင်္ဂလာပါ")

“မင်္ဂလာပါ” ကို 5 ခါ ပုံနှိပ်မယ်။ range(5) ဆိုတာ 0 ကနေ 4 အထိ ဂဏန်း 5 လုံး ထုတ်ပေးတာ။

စာရင်းထဲက ပစ္စည်းတွေ တစ်တစ်ခုချင်း ကိုင်ချင်ရင်လည်း for ပဲ။


fruits = ["apple", "mango", "banana"]

for f in fruits:
    print(f)

အသီးသုံးလုံး တစ်လုံးချင်း ပေါ်မယ်။ ဒါ loop ရဲ့ အသုံးအများဆုံး ပုံစံပဲ — စာရင်းထဲက အရာ တစ်ခုချင်း ကိုင်တာ။

ဒုတိယတစ်မျိုးက while — အခြေအနေ မှန်နေသရွေ့ ဆက်လုပ်တာ။


count = 1

while count <= 3:
    print(count)
    count = count + 1

1, 2, 3 လို့ ပေါ်မယ်။ count ကို 1 တိုးဖို့ မေ့ရင် အခြေအနေ အမြဲ မှန်နေပြီး loop က ဘယ်တော့မှ မရပ်ဘူး — ဒါကို infinite loop လို့ ခေါ်တယ်။ Program ရေးသူတိုင်း တစ်ခါတော့ ကြုံဖူးတယ်။ ရပ်ချင်ရင် Ctrl+C နှိပ်ပါ။

for နဲ့ while ဘယ်အချိန် ဘယ်ဟာ သုံးမလဲ

for — “ဒီစာရင်းထဲက တစ်ခုချင်း” ဒါမှမဟုတ် “အခါရေ အတိအကျ” သိတဲ့အခါ
while — “ဘယ်တော့ ရပ်မလဲ မသိဘူး၊ အခြေအနေ ပြည့်နေသရွေ့ ဆက်” ဆိုတဲ့အခါ။ ဥပမာ password မှန်တဲ့အထိ ထပ်မေးတာ
break — loop ထဲကနေ အတင်း ထွက်ချင်ရင် သုံးတယ်

Loop မရှိရင် programmer တွေ စာကြောင်းထောင်ချီ ထပ်ရေးနေရမှာ။ Loop တစ်ကွက် တတ်သွားတာနဲ့ “program က ငါ့အစား အလုပ်လုပ်ပေးတယ်” ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို စရပြီ။ ဒါ programming ရဲ့ အရသာပဲ — ဆက်ပြီး loop ထဲမှာ if ထည့်သုံးကြည့်ပါ၊ ပိုအစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်။