လွယ်လွယ်ပြောရရင် variable ဆိုတာ data တစ်ခုကို နာမည်တပ်ပြီး သိမ်းထားတဲ့ နေရာလေးပါ။ နာမည်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ အထဲက data ကို ပြန်ယူသုံးလို့ရတယ်။

ဥပမာ ကိုယ့်မီးဖိုချောင်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဆားထည့်ထားတဲ့ ဗူးမှာ “ဆား” လို့ စာကပ်ထားတယ်၊ သကြားဗူးမှာ “သကြား” လို့ ကပ်ထားတယ်။ ဟင်းချက်တဲ့အခါ ဗူးအမည်ခေါ်လိုက်တာနဲ့ မှန်တဲ့ ပစ္စည်း ရတယ်။ ဗူးထဲက ပစ္စည်း ကုန်သွားရင် အသစ်ထည့်လို့လည်း ရတယ် — ဗူးနာမည်တော့ မပြောင်းဘူး။

Variable လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ နာမည်က ဗူးအမည်လိုမျိုး၊ data က အထဲက ပစ္စည်းလိုမျိုး။

Python မှာ ဒီလိုရေးတယ်။


name = "Aung"
age = 25

name ဆိုတဲ့ ဗူးထဲမှာ “Aung” ဆိုတဲ့ စာသား ထည့်ထားတယ်။ age ဆိုတဲ့ ဗူးထဲမှာ 25 ဆိုတဲ့ ဂဏန်း ထည့်ထားတယ်။ ပြန်သုံးချင်ရင် နာမည်ခေါ်ရုံပဲ။


print(name)  # Aung လို့ ပေါ်မယ်
print(age)   # 25 လို့ ပေါ်မယ်

ဗူးထဲက ပစ္စည်း လဲလို့ရသလို၊ variable ထဲက data လည်း လဲလို့ရတယ်။


age = 26  # အခု age ဗူးထဲမှာ 26 ဖြစ်သွားပြီ

Data အမျိုးအစားတွေ

ဗူးထဲ ထည့်တဲ့ ပစ္စည်း အမျိုးမျိုး ရှိသလို၊ variable ထဲ ထည့်တဲ့ data လည်း အမျိုးအစား ရှိတယ်။ အသုံးအများဆုံးတွေ —

string — စာသား။ quote ထဲမှာ ရေးတယ်။ "Aung", "မင်္ဂလာပါ"
int — အလုံးလိုက် ဂဏန်း။ 25, 100
float — ဒသမ ပါတဲ့ ဂဏန်း။ 19.99, 3.14
bool — ဟုတ်/မဟုတ် နှစ်မျိုးပဲ။ True, False

Python က အမျိုးအစား ကိုယ်တိုင် ခန့်မှန်းပေးတယ်။ age = 25 လို့ ရေးလိုက်တာနဲ့ “အော်၊ ဒါ int ပဲ” လို့ သူ့ဟာသူ သိတယ်။


name = "Aung"      # string
age = 25          # int
price = 19.99     # float
is_student = True # bool

Variable နာမည်ပေးတဲ့အခါ သတိထားစရာတွေ

နာမည်က စာလုံး ဒါမှမဟုတ် underscore (_) နဲ့ စရမယ် — ဂဏန်းနဲ့ မစရဘူး။ age1 ရတယ်၊ 1age မရဘူး။
စကားလုံးနှစ်လုံး ဆက်ရင် underscore သုံးတယ် — user_name, total_price။ ဒါကို snake_case လို့ ခေါ်တယ်။
နာမည် အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ ပေး — x ထက် total_price က ဖတ်ရတာ ပိုရှင်းတယ်။

Python ကို ကွန်ပျူတာမှာ သွင်းထားရင် terminal ဖွင့်ပြီး python လို့ ရိုက်လိုက်တာနဲ့ စမ်းလို့ရပြီ။ အပေါ်က စာကြောင်းတွေ တစ်ကြောင်းချင်း ရိုက်ကြည့်ပါ။ print(name) လို့ ရိုက်လိုက်တာနဲ့ “Aung” ပေါ်လာတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်ရလိမ့်မယ်။ Variable ဆိုတာ ဒါပါပဲ — နာမည်တပ် ဗူးလေးတွေ။ နောက်တစ်ခါ program တစ်ခု data သိမ်းထားတာ တွေ့ရင် “အော်၊ variable တွေ သုံးထားတာပဲ” လို့ သိသွားမှာပါ။ 🙂